กำพร้าลูก

ยามท้อแท้แม่ว่า "กำพร้าลูก"

กำพร้าลูก

ยามท้อแท้แม่ว่า “กำพร้าลูก”

ความพันผูกปลูกใจให้คิดถึง

ลูกเก้าคนคลาไคลคลับคล้ายคลึง

ต่างคำนึงงานนำมาคำนวณ

คิดเพียงแค่แม่สบายในบ้านเกิด

สุขประเสริฐสดใสในบ้านสวน

มีหมู่ญาติที่รักมาชักชวน

เพื่อทบทวนความเก่าเล่ายุคทอง

แม่สอดมนต์มากมายจิตหมายมุ่ง

หยุดเปรอปรุงจำรัสประภัสร์ผ่อง

แดนนิพานผ่านเมืองอันเรืองรอง

จับจิตครองบางครั้งยังมั่นคง

ยามป่วยไข้ได้ยา ไปหาหมอ

จ้างคนรอไปกลับพร้อมรับส่ง

โรคทุกอย่างบางเบาบรรเทาลง

นำแม่ตรงกลับบ้านสำราญใจ

คิดว่าแม่อยู่ดีมีสุขยิ่ง

โดยแท้จริงปรารถนาลูกมาใกล้

สายสัมพันธ์บางบางนั้นห่างไกล

ส่วนภายในแม่เหงาทนเฝ้ารอ

ยามแม่เปรยเอ่ยว่ากำพร้าลูก

ความพันผูกทั้งผองแม่ร้องขอ

อยากเห็นหน้ามิใช่เงินจนเกินพอ

อย่าได้รอแม่ว่า “กำพร้า” เลย

ภาพย่ายิ้มนำมาจากที่นี่

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110