วันจันทร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2554


“รุ่งอรุณที่น้ำปาด”


บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้
อยากให้มีหลังนั้นในวันหนึ่ง
เก็บความหวังเหลือไว้ในคำนึง
กว่าวันนั้นมาถึงเลยครึ่งคน

จึงมีบ้านสวยงามตามที่ฝัน
นับเป็นวันสุขซึ้งอีกหนึ่งหน
เกิดจากคำกำหนดว่าอดทน
แม้ยากจนแต่ยังจำฝังใจ

สุขอยู่กับกสิกรรมทำเกษตร
อยู่ในเขตใกล้น้ำย่อมทำได้
สงบเงียบเรียบงามตามวันวัย
ทั้งทำนาทำไร่ไปวันวัน

เมื่ออุทกตกมายามฟ้ามืด
คืนยาวยืดแว่วฟ้าเสียงป่าลั่น
น้ำป่าเขาไหลบ่ามาด้วยกัน
เป็นคืนวันวิปโยคที่โศกครวญ

ทุกสิ่งอย่างคว้างเคว้งบทเพลงเศร้า
ฝากรอยเหงาครืนครางอย่างโหยหวน
ฟ้าถล่มจมทลายหลายขบวน
ชีพเจียรจวนวูบวับใกล้ดับลง

รุ่งอรุณวันใหม่ใสสว่าง
ทุกสิ่งอย่างลบเลือนเหมือนลืมหลง
ซากปรักหักพังยังงุนงง
ชีวิตปลงใจปรับรับเปลี่ยนแปลง



โสภณ เปียสนิท***บันทึกตามข่าวดินถล่มที่น้ำปาด อุตรดิดถ์***

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น