ปรัชญาช่างตีมีด

ภาพประกอบจากที่นี่ ปรัชญาช่างตีมีด เมื่อเด็กน้อยคนนั้นเย็นวันหนึ่ง วิ่งมาถึงหน้าบ้านร้านตีเหล็ก ชายชราผอมบางเรือนร่างเล็ก นั่งตีเหล็กบางบางอยู่ข้างเตา เหงื่อโทรมกายคนแก่แต่ยังแกร่ง โถมเรี่ยวแรงที่มีตีแล้วเผา ตีเหล็กแดงแรงขยับสลับเบา เห็นตีเอาตีเอาไม่เข้าใจ “ลุงตีเหล็กทำไมใคร่ขอถาม โปรดบอกความตามหนูผู้ขานไข แล้วค่อยยกตัวอย่างบ้างปะไร ขออภัยหากว่ามารบกวน” ลุงยังตีต่อไปไม่หยุดหย่อน ปากก็สอนย้อนถามคำเจ้าอ้วน แม่เคยตีเอ็งไหมให้ทบทวน ตอบมาด่วนเหตุใดจึงได้ตี เด็กนิ่งคิด “แม่หวังเพื่อสั่งสอน ถึงเมื่อตอนผมคิดผิดวิถี แม่กล่าวนำทำตนเป็นคนดี เพื่อลูกมีอนาคตอันงดงาม” ลุงสอนว่า “ข้านี้ตีเหล็กแท่ง ใช้เรี่ยวแรงหนักหนากว่าแบกหาม เป็นมีดดีที่ข้าพยายาม ให้เหมาะตามรูปล้วนควรแก่งาน   โสภณ เปียสนิท 39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110