"สำนักสงฆ์บนภูเขา"

ระหว่างเนินเพลินดูยอดภูเขา

ทางเส้นเก่าทอดไกลในแดนฝัน

กลางความเงียบเรียบง่ายสงบงัน

ข้างบนนั่นมีแดนแผ่นดินธรรม

          เป็นทางยาวเชื่อมโยงลงสู่โลก

สูงคือโชคโศกคือใจที่ใฝ่ต่ำ

ขาวคือดีสีใสใช่สีดำ

พ้นทางกรรมเคยก่อล้อทางเกวียน

          ไม้ทอดเงาลายงามตามถนน

คราวสับสนปลิวไสวสายลมเปลี่ยน

ดอกหญ้าริมทางรกซึ่งวกเวียน

เหมือนล้อเลียนกลางลานผู้ผ่านทาง

          เสียงนกร้องก้องในดงไม้พุ่ม

เคียงต้นกุ่มสุ่มใบสู่ไพรกว้าง

การหลุดลอยลับเลือนเหมือนเบาบาง

เป็นแบบอย่างพลัดพรากการจากลา

          ถนนไกลสายเก่าภูเขาหิน

เสียงนกบินจากไปเหมือนไร้ค่า

น้อยคนนักจักผ่านกาลเวลา

เพื่อกลับมา “หยุดมอง” จิตของตน

          ระหว่างเนินเพลินดูภูเขากว้าง

วังเวงว่างทางทองจึงหมองหม่น

ยังคงรอเรียนรู้แห่งหมู่คน

ให้ก้าวบนทางนั้นนิรันดร

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์