แด่น้องแก้ม
ระหว่างวัยไฟฝันวันหนุ่มสาว
รอยรักกันระหว่างก้าวกับสาว “แก้ม”
เธอดุจดาวพราวพร่างกลางคืนแรม
ชีวิตแย้มแต้มยิ้มอยู่พริ้มพราย
เมื่อดาวน้อยลอยสว่างอยู่กลางฟ้า
ดาวศรัทธาสูงเด่นเป็นที่หมาย
เมื่อดาวลับรักแหลกแตกกระจาย
สุขสลายรักแสลงสิ้นแรงยืน
ฝันถึงแก้มแย้มยิ้มอยู่ริมพักตร์
คิดถึงนักหักใจไม่อาจฝืน
ยิ่งหักรักหักหลงยิ่งคงคืน
สะดุ้งตื่นลืมตามองหาเธอ
ภาพแก้มซ้ายหมายคอยแล้วลอยลับ
ยิ่งประทับกลับมาทุกคราเผลอ
หาลักยิ้มพิมพ์ใจยังไม่เจอ
หวนละเมอคอยแก้มมาแย้มเยือน
คิดถึงแก้มข้างขวาน่าถนอม
ใจนึกน้อมเหนือกว่าคำว่าเพื่อน
ยิ้มคอยย้อนคอยย้ำตามมาเยือน
จะลืมเลือนแก้มลงคงไม่มี
คนจักอยู่อย่างไรหากไร้ “แก้ม”
เมื่อคราวแย้มมาเยือนคงเหมือนผี
แก้มนะแก้มจากหน้าไม่ปรานี
หน้าอย่างพี่หมองหม่นไร้คนมอง
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น