บ้านหลังเก่ากับเงาชายแก่

บ้านหลังเก่ากับเงาชายแก่

มองชายแก่ผิวกร้านในบ้านเก่า

เดินเหงาเหงาเงาส่องเมื่อต้องแสง

คะเนวัยร่วงโรยระโหยแรง

เสาะแสวงสิ่งใดยังไม่รู้

บ้านหลังเก่าลำเนานี้ที่พำนัก

บางส่วนหักหลังห้องมองหดหู่

บางส่วนแตกแยกตกรกประตู

เมื่อยามดูโดดเดี่ยวน่าเดียวดาย

ถึงเวลาทอดถอนตอนใกล้ค่ำ

ตะวันต่ำหมดแรงสิ้นแสงฉาย

มีเพียงเงาลางลางอยู่ข้างกาย

แสงสุดท้ายใกล้จะอำลาจร

ชายชรานั่งเหงาเจ้าของบ้าน

คิดอยู่นานใครจะอำลาก่อน

บ้านที่ถือคือเพื่อนเป็นเรือนนอน

ตะวันรอนแสงลับจะดับลง

หรือชีวิตปลิดไปสลายร่าง

ทุกสิ่งอย่างคงไม่ตามไปส่ง

กล่าวคำลาจากกันอย่างบรรจง

จะแยกวงในวันอันวังเวง

ทั้ง “ชายแก่” “บ้านเก่า” ใน “เงามืด”

ค่อยค่อยยืดยาวไปไม่รีบเร่ง

ต่างคบหาต่างเห็นเป็นกันเอง

ร่วมบรรเลงเพลงลา ถ้าถึงวัน.......

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110