คลื่นอารมณ์
คลื่นอารมณ์
มองทะเลหาดทรายแดดฉายส่อง
แสงสีทองทาทาบกับคลื่นถี่
ริ้วน้อยน้อยทยอยหาฝั่งวารี
ตามวิถีธารทองท้องทะเล
รอยอารมณ์ถมใจจนไหวหวั่น
เกิดแล้วพลันคั้นแล้วคลายคล้ายคลื่นเห่
ฝากร่องรอยอารมณ์เข้าถมเท
ใจหันเหลอยหาตามอารมณ์
ใจดวงเดิมเริ่มต้นบนความนิ่ง
คือดวงจริงที่เห็นเป็นปฐม
สว่างดีมีค่าน่าชื่นชม
ล่องลอยลม “เบาบาง” อยู่กลางใจ
ทะเลเดิมอยู่ได้ในความเงียบ
แผ่นผิวเรียบเปรียบแก้วมีแววใส
สะท้อนส่องมองความว่างอยู่ข้างใน
เห็นไกลไกลวิบวับระยับตา
คลื่นอารมณ์โถมใจให้เป็นคลื่น
ชอบก็ชื่นเกลียดก็ชังหวังก็หา
เมื่อลมไหวไกวทะเลทุกเวลา
คลื่นทุกครายินคำเสียงคร่ำครวญ
สงบจิตคลื่นจึงไม่ถึงจิต
แม้ยืนติดทะเลฝันมิปั่นป่วน
หมั่นฝึกตนพ้นนิยามความแปรปรวน
เพื่อย้อนทวนกลับได้ดวงใจเดิม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น