กวีเรื่องสั้นบันทึก: การอบรมสหกิจศึกษากับการฝึกงานของนักศึกษา

กวีเรื่องสั้นบันทึก: การอบรมสหกิจศึกษากับการฝึกงานของนักศึกษา: สหกิจศึกษากับการฝึกงาน สหกิจศึกษากับการฝึกงานเหมือนหรือต่างกันอย่างไร ระหว่างวันที่ 29-31สิงหาคม 2554 ผมห่างหายจากการชมบล็อก ...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด”บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้อยา...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด”

บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้อยา...: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด” บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้ อยากให้มีหลังนั้นในวันหนึ่ง เก็บความหวังเหลือไว้ในคำนึง กว่าวันนั้นมาถึงเลยคร...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: ปรัชญาช่างตีมีด

รวมบทกวีแห่งชีวิต: ปรัชญาช่างตีมีด: ภาพประกอบจากที่นี่ ปรัชญาช่างตีมีด เมื่อเด็กน้อยคนนั้นเย็นวันหนึ่ง วิ่งมาถึงหน้าบ้านร้านตีเหล็ก ชายชราผอมบางเรือนร...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: พระฝรั่งศึกษาธรรมพระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษาแสวงหาพร...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: พระฝรั่งศึกษาธรรม


พระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษาแสวงหาพร...: พระฝรั่งศึกษาธรรม พระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษา แสวงหาพระธรรมค่ำสั่งสอน สำรวมกายใจดีที่สังวร ค่อยค่อยถอนพันธะละตัวตน เห็นพระไ...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: พระฝรั่งศึกษาธรรมพระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษาแสวงหาพร...

รวมบทกวีแห่งชีวิต: พระฝรั่งศึกษาธรรม


พระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษาแสวงหาพร...: พระฝรั่งศึกษาธรรม พระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษา แสวงหาพระธรรมค่ำสั่งสอน สำรวมกายใจดีที่สังวร ค่อยค่อยถอนพันธะละตัวตน เห็นพระไ...

พระฝรั่งศึกษาธรรม

พระฝรั่งตั้งใจใฝ่ศึกษา

แสวงหาพระธรรมค่ำสั่งสอน

สำรวมกายใจดีที่สังวร

ค่อยค่อยถอนพันธะละตัวตน

เห็นพระไทยล้างเท้าเจ้าอาวาส

จึงปรามาสมั่นใจไร้เหตุผล

ใครจะทำทำไปเราไม่ทน

เราเป็นคนที่มาศึกษาธรรม

วันหนึ่งท่านหลงผิดคิดเป็นทุกข์

นอนหรือลุกเดินนั่งวันยังค่ำ

เจ้าอาวาสผ่านมาบอกว่า “กรรม

มีแต่คำว่าทุกข์รุกรานใจ”

แล้วก้าวเฉยเลยผ่านไปนานเนิ่น

พระฝรั่งยังเดินด้วยสงสัย

“พระอาจารย์ท่านดูรู้อย่างไร

เรามีใจเป็นทุกข์มาคุกคาม”

ยิ่งนานวันมั่นใจในหลวงพ่อ

ท่านคอยรอชี้ธรรมตอบคำถาม

มีเมตตาสอนศิษย์คอยติดตาม

ทุกทุกยามท่านอยู่คอยดูแล

พระจึงกราบหลวงพ่อรอล้างเท้า

หลวงพ่อเฒ่ายิ้มย่นเหมือนคนแก่

ชมว่า “ดีที่คิดจิตเปลี่ยนแปร

จงแน่วแน่ลดละอัตตาตน”

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

ปรัชญาช่างตีมีด

ภาพประกอบจากที่นี่ ปรัชญาช่างตีมีด เมื่อเด็กน้อยคนนั้นเย็นวันหนึ่ง วิ่งมาถึงหน้าบ้านร้านตีเหล็ก ชายชราผอมบางเรือนร่างเล็ก นั่งตีเหล็กบางบางอยู่ข้างเตา เหงื่อโทรมกายคนแก่แต่ยังแกร่ง โถมเรี่ยวแรงที่มีตีแล้วเผา ตีเหล็กแดงแรงขยับสลับเบา เห็นตีเอาตีเอาไม่เข้าใจ “ลุงตีเหล็กทำไมใคร่ขอถาม โปรดบอกความตามหนูผู้ขานไข แล้วค่อยยกตัวอย่างบ้างปะไร ขออภัยหากว่ามารบกวน” ลุงยังตีต่อไปไม่หยุดหย่อน ปากก็สอนย้อนถามคำเจ้าอ้วน แม่เคยตีเอ็งไหมให้ทบทวน ตอบมาด่วนเหตุใดจึงได้ตี เด็กนิ่งคิด “แม่หวังเพื่อสั่งสอน ถึงเมื่อตอนผมคิดผิดวิถี แม่กล่าวนำทำตนเป็นคนดี เพื่อลูกมีอนาคตอันงดงาม” ลุงสอนว่า “ข้านี้ตีเหล็กแท่ง ใช้เรี่ยวแรงหนักหนากว่าแบกหาม เป็นมีดดีที่ข้าพยายาม ให้เหมาะตามรูปล้วนควรแก่งาน   โสภณ เปียสนิท 39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

รวมบทกวีแห่งชีวิต: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด”

รวมบทกวีแห่งชีวิต: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด”

บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้อยา...: “รุ่งอรุณที่น้ำปาด” บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้ อยากให้มีหลังนั้นในวันหนึ่ง เก็บความหวังเหลือไว้ในคำนึง กว่าวันนั้นมาถึงเลยคร...

“รุ่งอรุณที่น้ำปาด”

บ้านหลังน้อยริมน้ำชอบคำนี้

อยากให้มีหลังนั้นในวันหนึ่ง

เก็บความหวังเหลือไว้ในคำนึง

กว่าวันนั้นมาถึงเลยครึ่งคน

จึงมีบ้านสวยงามตามที่ฝัน

นับเป็นวันสุขซึ้งอีกหนึ่งหน

เกิดจากคำกำหนดว่าอดทน

แม้ยากจนแต่ยังจำฝังใจ

สุขอยู่กับกสิกรรมทำเกษตร

อยู่ในเขตใกล้น้ำย่อมทำได้

สงบเงียบเรียบงามตามวันวัย

ทั้งทำนาทำไร่ไปวันวัน

เมื่ออุทกตกมายามฟ้ามืด

คืนยาวยืดแว่วฟ้าเสียงป่าลั่น

น้ำป่าเขาไหลบ่ามาด้วยกัน

เป็นคืนวันวิปโยคที่โศกครวญ

ทุกสิ่งอย่างคว้างเคว้งบทเพลงเศร้า

ฝากรอยเหงาครืนครางอย่างโหยหวน

ฟ้าถล่มจมทลายหลายขบวน

ชีพเจียรจวนวูบวับใกล้ดับลง

รุ่งอรุณวันใหม่ใสสว่าง

ทุกสิ่งอย่างลบเลือนเหมือนลืมหลง

ซากปรักหักพังยังงุนงง

ชีวิตปลงใจปรับรับเปลี่ยนแปลง

โสภณ เปียสนิท***บันทึกตามข่าวดินถล่มที่น้ำปาด อุตรดิดถ์***

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110